Alsjeblief, ga toch kijken

Rusteloos. Een gevoel, een zijnstoestand die ik maar al te goed ken. Gus van Sant maakte er een film over: Restless. Gisteren ben ik met Ian naar deze film geweest, in Plaza Futura. Een bijzondere avond, temeer daar Ian en ik niet meer als ‘stel’ bij elkaar zijn, maar nu als vrienden door het leven gaan. Met daarbij de kanttekening dat het met Ian niet zo goed gaat en het dus de vraag is hoe lang zijn leven nog duurt…

Poster Restless

Poster Restless

Restless gaat over een jongen, Enoch, en een meisje, Annabel. Enoch loopt uitvaarten af en ontmoet Annabel bij één daarvan. In de loop van de film wordt duidelijk dat hij zijn beide ouders verloren heeft, en dat zij een hersentumor heeft en nog 3 maanden te leven. Het onvermijdelijke gebeurt: ze worden verliefd. Gus weet het thema van geluk en verdriet, leven en dood, hoe groot het ook is, toch subtiel,  emotievol én met humor neer te zetten. Daardoor heeft de film wel degelijk impact -getuige gesnotter in de zaal, en ook mijn ogen bleven niet droog…-, maar blijft deze tegelijkertijd toch wat luchtig.

Warm hart
In de loop van het verhaal ontvouwt zich de dramatiek van de pijn die Enoch ervaart van het verlies zonder afscheid van zijn ouders, zijn angst om ook Annabel te moeten laten gaan, haar vertrouwen in de tijd die ze nog heeft en het geluk dat zij samen ervaren… Uiteindelijk eindigend in een mooie climax, waar mijn hart helemaal warm van werd en overliep van emotie…

Deze film, met dit thema, raakt mij op dit moment heel erg. Ook al denk ik er liever niet aan en hoop ik anders, misschien is Ian er binnenkort niet meer. En al zijn we geen stel, ik voel nog steeds veel voor hem, herken delen van mezelf in hem. Zijn weg naar het onbekende is ook voor een deel mijn weg. Het gevoel samen iets moois te delen is er nog steeds, ook al is dat enigszins anders dan even geleden en moet ik goed mijn eigen grenzen zien te bewaken. Die onbekende toekomst maakt dat gevoel soms heel pijnlijk. Hoe  herkenbaar is het dan ook voor mij, als ik Enoch zie worstelen met het dreigende afscheid. De boosheid die hij voelt, de frustratie en pijn die hij ervaart. En hoe goed kan ik me inleven in hun blijheid over hoe fijn ze het hebben samen.

Asjeblief, ga toch kijken
Op de site van Plaza Futura staat als eerste zin bij deze film ““Asjeblief, ga toch ergens kijken, want de nieuwe film van Gus Van Sant is heel, héél mooi.” – Humo.be”. Ik sluit me daar helemaal bij aan…

Getagd , , , , , , , , , , . Bladwijzer de permalink.

4 reacties op Alsjeblief, ga toch kijken

  1. CoachSander zeggen:

    Ons leven is vluchtig, maar tegelijk draagt elk moment
    zijn eigen verleden en toekomst in zich.

    – Shunryu Suzuki –
    (Japanse Zen meester; een van de eersten in de Verenigde Staten)

  2. Sven zeggen:

    Lijkt me een mooie film!
    Ga ik zien.

  3. ian zeggen:

    lieve ingrid,

    ik blik nu terug, het is al 14 maanden later sinds ik deze film met je zag. en het zijn 14 maanden geweest van omhoog en omlaag. elke keer lijk ik iets meer te verliezen dan ik terug kan winnen. een strijd die niemand kan volhouden. het ding in me leeft, letterlijk en is op zoek naar de zwakste plek. morgen voor de eerste keer kijken of mijn laatste toevluchtsoord, mijn geest gevonden is.

    hoe het ook is, een vriendin ben en zal je altijd blijven. de beste die ik kan hebben, en zal mogen verwachten. dank je dat we dit samen konden zien precies wanneer het nodig was. dat ik kon afsluiten en doorgaan met de veranderingen die je niet kan aanpassen ook al wil je dat het liefst.dank dat je in mijn leven bent.

    je pad zal altijd schijnen omdat je zonder schaduw kan lopen.
    ik hou van je, ian

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.