Een sappig verhaal

Twee weken lang ben ik in de weer geweest met mijn #sapvasten. Dat wil zeggen: een dag of 3 voorbereiden, 7 dagen sapvasten en 4 dagen weer opbouwen met eten. Velen vroegen mij op Twitter, Facebook of Hyves hoe het nou ging, waarom ik het doe en wat t me opgeleverd heeft. In deze blog hierop mijn antwoord! Ook wil ik hier iedereen bedanken die met me meegeleefd heeft en me steunde, on- en offline 🙂 Dankjulliewel!

Me-time
Na een heel drukke periode door mijn rol in de organisatie van Eindhoven in Dialoog, en tegelijkertijd ook een drukke periode op mijn werk, ben ik toe aan even rust en bezinning. Daarom heb ik 2 weken vrij genomen. Zonder concrete plannen. Hoe dichterbij deze zee van vrije tijd komt, hoe meer ik voor mezelf weet: dit worden echte ‘me-time’ weken. Een soort mini-retraite, in te vullen met rust, meditatie, yoga, buiten zijn en fijne mensen. En voor de rest: ik zal het wel zien. Het stukje meditatie moet ik nog bedenken, want ik heb voor mezelf nog niet goed voor ogen hoe dat ‘moet’, mediteren. ‘Toevallig’ start bij Brahma Kumaris vanaf 12 november, de 2e dag van mijn vakantie, een introductiecursus Raja Yoga Meditatie, met 2x per week les. Perfect! Bij het yogatijdschrift dat in de eerste week in mijn brievenbus viel zit dan ook nog een cd-tje met yoga-oefeningen en om alles compleet te maken haal ik bij Ikea ik een warm schapevachtje om op te zitten en bij de Heremiet kaarsjes en nog wat andere dingen die me een goed gevoel geven voor mijn retraite. Mijn me-time kan beginnen!

Opfrissen
De eerste dagen doe ik weinig. Na een ‘externe’ zaterdag, waarbij ik nog wat mensen zie, komt de ‘interne’ zondag. Ik lees veel in het prachtige boek dat ik van @Elluhzelluf heb gekregen, mediteer, doe yoga-oefeningen, brand kaarsjes en wierook. Kortom: ik breng heel sterk mijn eigen energie in mijn eigen huis tot uitdrukking en ga ‘naar binnen’. En ongelooflijk, wat geeft mij dat een rust! De dagen die volgen bestaan uit af en toe met een vriendin wat afspreken, en verder veel wandelen, veel meditatie en regelmatig yoga. Tijdens mijn wekelijkse yogales op dinsdag vertelt één van de mede-yogi dat hij aan het vasten is. Ik ben nieuwsgierig en vraag hem naar het hoe, wat en waarom. Sapvasten doet hij, al jarenlang elk halfjaar een week. En hij vertelt dat -vooral de 1e keer- er dan nogal wat los kan komen van je darmwand. Enorme plakaten zwarte smurrie. Dat schijnen resten aangekoekte voedselresten te zijn en dan vooral vleesresten. Na de kuur zijn je darmen weer schoon, kun je voedingsstoffen beter opnemen en heb je optimaal energie. Ik vind het een interessant verhaal. De dagen daarna bedenk ik me dat het eigenlijk wel perfect bij mijn mini-retraite zou passen als ik deze af zou sluiten met een vastenkuur. Zodat ik niet alleen geestelijk, maar ook lichamelijk opfris. Even goed plannen: zo gezegd, zo gedaan!

Zuurkoolsap
Donderdags in de 2e week is het zover: ik begin met mijn kuur. De eerste fles? Het zuurkoolsap. Uhm, lekker is anders. Met veel fantasie lukt het me om me voor te stellen dat ik stamppot zuurkool aan het eten ben. Zo kan ik het in ieder geval binnen houden 🙂 Dit sap is bedoeld om te laxeren, maar helaas: dat werkt bij mij niet zo goed 🙁 Behalve dat het in mijn darmen flink gaat bubbelen gebeurt er maar weinig.

Duizelig, helder, lusteloos en rust
De dagen die volgen drink ik coctailkuursap en gemengd groentensap. Die smaken een stuk lekkerder! Naast de sapjes (700 ml per dag, dus daar moet je zuinig mee zijn) drink ik liters water en thee om het hongergevoel te verdrijven en te spoelen natuurlijk. Hoofdpijn heb ik -mede daardoor- niet. Wel merk ik dat ik de 2e dag wat duizelig ben, mijn lijf moet duidelijk wennen aan minder voeding, maar ’s morgens sta ik wel met een heel helder hoofd op; bijzonder om te ervaren. Aan het einde van de dag voel ik me lusteloos worden en heb ik nergens meer zin in. Na wat pittige yoga-oefeningen komt het vuur weer terug gelukkig! Na de meditatieles is het alsof ik helemaal niet aan het vasten ben. Da’s gek! Vlak voordat ik ga slapen komt er eindelijk een klein beetje ontlasting op gang, ik begon me al zorgen te maken dat dat niet ging gebeuren…

Misselijk, koud, wazig en rust
De 3e dag begint met een misselijk gevoel dat duurt tot na het mediteren, de yoga en het douchen. Blij dat het dan over is stap ik op de fiets: rondje boodschappen doen. Het is belangrijk om in beweging te blijven, om te voorkomen dat mijn lichaam mijn spieren gebruikt als eiwit- en dus energiebron. Koud is het wel! Blijkbaar kijk ik ook zo, want Senol ziet mij onderweg en vindt mijn blik nogal verbeten 🙂 Maar wat wil je, met die lage temperaturen en zo weinig brandstof in je lijf! Ik merk dat ik wat waziger word, rustiger ook. Da’s eigenlijk niet eens zo vervelend 🙂 ’s Avonds ga ik naar Tilburg, naar een concert van het koor van mijn vader, kamerkoor Tourdion Waalwijk. Ik ga met de trein en onderweg naar de kerk waar ze zingen kom ik langs heel veel restaurantjes. Die luchten! Da’s wel even een beproeving… Net als de kou in de kerk.

Emotioneel
Zondags sta ik fit op. In de loop van de dag voel ik me wel lusteloos worden. En, ik voel me een beetje eenzaam, zo in mijn uppie met mijn sapjes. Ik merk ook dat ik niet meer zo alert ben als ik een tweet, die echt niet zo ingewikkeld was, even helemaal niet snap. Die twee dingen maken dat ik me emotioneel voel. En dan ook nog het feit dat het laxeren alsmaar niet doorwerkt… Bah! Gelukkig hervind ik mezelf aan het einde van de dag weer. Op aangeven van @hermandaddy trek ik een kaartje op de site van Brahma Kumaris. De tekst: ‘Schoonheid. Ik zie al het mooie in mijzelf en in anderen – innerlijke schoonheid, uniek en kostbaar.’ Dá’s er eentje om over na te denken en te voelen en ik sluit er de dag mooi mee af. Toch knaagt er iets in me. Ik kan het niet uitstaan dat de ontlasting die eruit had moeten gaan alsmaar blijft zitten en tot nu toe ben ik streng geweest naar mezelf: het moet vanzelf gebeuren! Maar ik voel nu dat ik dat los mag laten en lief voor mezelf mag zijn. Ik besluit de natuur op een zachte manier een handje te helpen en: hoera, er komt ook fysiek wat los!

Werk aan de winkel
De eerste werkdag op sap gaat gelukkig goed. Maar, ik ben wel wat wazig merk ik. Of het nu komt van de retraiteweken of van de sapjes, wie zal het zeggen… De 2e dag gaat t alweer beter! Deze laatste dagen neem ik af en toe een extra glaasje wortelsap. Of opgewarmd: wortelsoep. Da’s fijn, want ik merk dat mijn energie begint op te raken en dat wil ik zoveel mogelijk voorkomen. Moet wel overeind blijven natuurlijk. De yogales van dinsdag is een pittige en de dag erna sta ik op alsof ik helemaal leeg ben. Ik denk eerst dat het komt omdat het de laatste sapvastendag is, maar achteraf vermoed ik dat de yogales mij alle energie heeft gekost die ik had 🙂 Krachtig en doorzettend als ik ben, ga ik door met mijn sapjes deze laatste dag.

 ’s Middags mag ik Zwarte Piet spelen op het werk. Kost wel wat energie, maar het is hartstikke leuk en na afloop is er chinees voor alle vrijwilligers. Daar zit ik dan met mijn warme sapje 🙂 Maar eerlijk gezegd valt het me niet eens zo zwaar! Ik moet er nu niet aan denken om chinees te eten, dat zouden mijn darmen even niet trekken! Ik drink zomaar een 1 1/2 literfles Spa blauw leeg, naast 2 koppen thee en 2 kopjes sapsoep. En geloof me, van zo’n laatste avondmaal zit je aardig vol 😉

Opbouwen
En dat was het dan… de week is voorbij en ik mag alweer gaan opbouwen. Hoera!! Ik volg keurig het schema en dat gaat super. Mijn energievoorraad wordt stukje bij beetje bijgevuld en ook mijn darmen komen langzaam maar zeker weer in beweging. Heerlijk om te merken. Ik ben eigenlijk best trots op mezelf dat ik het heb volgehouden, ook al had ik daar vooraf al wel het volste vertrouwen in 🙂 Ben erg benieuwd hoe ik me zondag voel, dan -na de laatste opbouwdag- is het voor mij pas écht afgelopen.

Zaterdag komt de ontlasting op gang en jawel: daar is de eerste brok zwarte smurrie! *sorry als je hier niet zo goed tegen kunt ;-)* Daar volgen er vandaag en zondag meer van. Ik schat in dat er ongeveer 500 gram troep mijn lijf uit is gekomen! Het is dus niet voor niets geweest 😀 En dan zondag… ik voel me heel goed, mijn energiepeil stijgt, ik geniet van buiten de bladeren opvegen en wandel een blokje om.

De eindbalans?
Om een totaalbalans op te maken: mijn retraiteweken hebben me veel rust gebracht en een manier om dit in mijn leven vast te houden. Ik heb als het ware een begin gemaakt met een bewuster leven. En dat voelt super! Het toetje van deze weken, de sapvastenkuur, heeft me doen ervaren dat ik het erg lastig vind om dingen los te laten -fysiek en mentaal-, maar dat ik het met liefde naar mezelf wel kán! En, ik ben zo’n 2 kilo lichter, waarvan 0,5 kg troep :-).

Getagd , , , , , , , , , . Bladwijzer de permalink.

Één reactie op Een sappig verhaal

  1. Ellen Lousberg-op het Veld zeggen:

    Goed gedaan meisje!!
    Ben trots op je.

    Ik kom niet zoveel op fb en Hyves dus vandaar dat ik nu pas reageer.

    Succes verder en misschien tot mails?

    Ellen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.