Op Oerol-avontuur

Oerol. Een theaterfestival waar ik al jaren naartoe wilde, maar waar ik nog steeds niet was geweest. Tot dit jaar! Eindelijk was het zover, en ik ging op reis. Op naar Terschelling, op naar Oerol, op naar avontuur.

LAB-podium @ Betonning

Het eerste avontuur van het festival was het vrijwilligerswerk, waarvoor ik me op het allerlaatste moment had opgegeven. 6 Dagen heb ik op de Betonning, een van de locaties van Oerol, in het dorpje West, achter de bar gestaan: biertjes getapt, frisjes en wijntjes ingeschonken en oordopjes en pocket-asbakjes verkocht. En guess what: ik vond het nog leuk ook! Elk pilsje was weer een nieuwe uitdaging, want: zou de schuimkraag deze keer goed uitpakken? Precies zoals de man die de biertap-les gaf op mijn eerste werkdag? Het moet gezegd: ik kon het elke dag beter 🙂 Na een paar dagen kon ik zelfs een hele stapel glazen achter elkaar tappen, zonder de kraan tussendoor dicht te draaien. Door alleen maar goed af te kijken bij anderen! Goed hè? 😉 Naast het tappen vond ik het ook erg gezellig werken met de leuke en lieve collega’s. Voor herhaling vatbaar, dus Betonning 2015: count me in! Collega´s Eva, Sandra, Kelvin, Rinskje, Lammert, Manja, Milan, Thijs, Eva, Karlijn, Carlien, Kees, Marjon, Soek Hwa, Maikel, Cathelijne, Corine, Feike, Guus, Luca, Maaike en vele anderen: dank jullie wel, ik vond het tof met jullie! Tot een reünie en: tot volgend jaar!

Dan het 2e avontuur: het festival zelf: thema van Oerol 2014 was Sense of place. Het landschap staat daarmee centraal bij praktisch alle kunstuitingen. En dat levert echt geweldige ervaringen op! Zo was daar Afslag Eindhoven, met de voorstelling Oorlog. De setting: een open plek in het bos. Prachtig gebruik van de omgeving, waardoor de voorstelling nog indringender werd.

Ohja: voor de visueel ingestelden onder ons: onderaan deze post vind je een impressie van mijn Oerol in beeld 😀

Atelier Oerol/Over het IJ Festival bracht Opmaat: een serie van 6 voorstellingen verspreid over het hele eiland. Zwaar indrukwekkend! De voorstellingen worden in juli ook tijdens het Over het IJ Festival gespeeld, uiteraard dan weer aangepast aan de locatie daar. Bijzonder! Eén van de Opmaat-voorstellingen was van Johannes Bellinkx en heette Naturelluren. Deze liet je opnieuw naar het landschap kijken, gekaderd, waarbij je na een poos niet meer wist wat nu echt was en kunstmatig. Ik vind dat gaaf, als je zo in verwarring raakt van een voorstelling. Net als een film met een open eind. Zo zag ik trouwens ook een voorstelling ‘Arianna’ van Veenfabriek/Lizzy Timmers, een eigentijds liefdesverhaal, met diverse verhaallijnen, waarvan de precieze samenhang niet wordt verteld. Het is een voorstelling met een treurige en aangrijpende sfeer, die impact heeft. Hoe anders was Happy place 2 en Happy place 3 van Karlijn Kistemaker, weer een Opmaat-voorstelling. Hierin presenteert ze het bedrijfje Vee Vee Vee, dat mens, dier en landschap bij elkaar wil brengen. Een hilarische voorstelling, waar ik met een blij gevoel vandaan kwam 😀 Dat gold ook voor het muziektheater De Wederopstanding, van de band Orgelvreten. Dat was de eerste voorstelling die ik bezocht, en wat een schot in de roos was het! Ze draait om het Hammondorgel dat 80 jaar bestaat, en zit vol met verhalen, poëzie, muziek en humor en raakte me tegelijkertijd. Ik kocht direct hun cd, die bij thuiskomst een vinyl singeltje bleek te zijn. Iemand met een platenspeler? Ik ben benieuwd wat erop staat…! Als souvenir kregen we nog een orgelwieltje mee, hoe leuk! Van de Opmaat-voorstelling Vertrekken & Verblijven van Laura Groeneveld had ik ook wel een souvenir gewild: bijvoorbeeld het kleine stoeltje in een potje dat we bij aanvang meekregen, maar na afloop weer moesten inleveren. In een duinpan vol heidestruiken mocht iedereen een eigen stoel uitzoeken om op te zitten. Vervolgens ging je aan de hand van opdrachten op zoek naar hoe het is om een eigen plek te hebben, of het daarvoor uitmaakt waar je bent en wat je plek is tussen alle anderen. Wederom een indrukwekkende voorstelling, die je diep in jezelf liet afdalen om antwoord op die vragen te kunnen geven.

Nog een Opmaat-voorstelling: Alle Dagen van Thabi Mooi. Dit was een klein uitgespeeld, maar groots portret in de duinen van een man van 86 die aan het aftakelen is en steeds meer het spoor bijster raakt. Met aan het eind voor iedereen een Juttersbitter om te toasten met de hoofdrolspeler. Speciaal. Josephine van Rheenen maakte voor Opmaat op Oerol Zanding: een dansvoorstelling in de duinen (ja, in het losse zand), waarbij 3 dansers het duin op en af dansen. Indrukwekkend! Dansen deed ik ook nog zelf, tijdens een workshop van Compañia Sharon Fridman. Het was een bijzondere workshop, in een gymzaal, waarbij je werd uitgedaagd het dansen van binnenuit te ervaren en te laten ontstaan. Heel anders dan ik gewend ben, gaaf om mee te kunnen doen met de groep dansers: 5 professionals samen met 15 ‘gasten’: vrijwilligers die al 2 weken bezig zijn de voorstelling vorm te geven. Deze voorstelling op het strand heb ik helaas niet kunnen zien.

Op Westerkeyn zag ik 2 minivoorstellingen: Mono Mono, van Shaati Straub en Crying Boys Cafe, een korte voorstelling over stilte. Heel bijzonder… In de Lucky Star Spot ging ik aan de bar hangen en raakte spontaan verzeild in een verhaal over West Afrikaans geluk waarin ik onder begeleiding via de koptelefoon een kaartspel speelde met 3 volstrekt vreemden. Geweldig leuk en origineel! Ik kreeg zelfs nog een visum van de dames 😀 Verder was er natuurlijk muziek op het festival. Ik luisterde naar Blaudzun op Westerkeyn, en naar de Broken Brass Ensemble en Tangerine op mijn camping, De Kooi. Tijdens het werk achter de bar op de Betonning speelde Lavinia Meijer (naar mijn mening overigens niet echt geschikt voor dit podium), Gruppo di Pawlowski (een ‘tikkie’ teveel herrie voor mij) en ook kon ik nogmaals genieten van Orgelvreten, maar nu dan vooral de muziek. In het Bostheater maakte ik een optreden van Tim Knol mee. Prachtige plek is dat Bostheater trouwens.

Be4Company met Trust Issues maakte op mij zoveel indruk dat ik er niet eens aan dacht om een foto te maken… deze groep van 3 dames en 1 heer trad op voor de Brandaris, op een dansvloer, onder begeleiding van een violiste. Het waren 4 acrobaten die een verhaal van aantrekking en afstoting opvoerden en daarbij door de lucht vlogen, zich op elkaar stapelden en lieten vallen. Dit alles zonder decor of hulpmiddelen. Het sleutelwoord: vertrouwen. Echt, waanzinnig indrukwekkend! De voorstelling is nog in wording, het is de bedoeling dat deze in 2015 klaar is. Wie meer wil weten of zien kan op be4company.com meer informatie vinden.

Naast theater, muziek  en straattheater waren er nog de ‘Expedities’, her en der over het eiland verspreide locaties waar je met alleen je polsbandje van kon genieten. Donderdag tijdens het hardlopen heb ik Zonnestand aangedaan: op het uitkijkpunt Midsland was een klankinstallatie geplaatst die door windenergie werd aangedreven en zo orgelpijpen van diverse lengtes, en dus toonhoogten, bespeelde. De stand van de zon bepaalde nog welke tonen er bespeeld konden worden. Het waaide flink die dag, dus er was volop muziek 🙂

Vóór het Groene Strand, in de Waddenzee, was Wadland, een tijdelijk landschap van wilgentenen, wat betreft vorm geïnspireerd op de abstracte schilderijen van Mondriaan. Erg fotogeniek, vooral bij een laagstaande zon! Mooi dat ik dit met Monique bezocht, zij kon zich helemaal uitleven en volop foto’s maken! Hieraan bijna gekoppeld was De Passage. Toen wij er waren lag deze droog, maar bij vloed stond ie in de Waddenzee. In museum ’t Behouden Huys in West luisterde ik naar Sagen en mythes van Terschelling en samen met Els, mijn campingmaatje, bezocht ik Hartslag van een bos van Alexandra Duvekot en Jullis Kruk. Je hoorde het geluid van de bomen versterkt door een installatie. Het inspireerde Els overigens om volgend jaar zelf met een installatie te komen. Ik ben benieuwd! 😉 Zondag dwaalde ik samen met Monique nog over hei, bos en duin, met de Dwaalverhalen van Wintertuin en Strijbos. Prachtig hoe de omgeving via de stukjes verhaal zo indringend binnenkwam. En tot slot: ik was ook nog in het 100% Terschelling huisje. Een herbouwd drenkelingenhuisje op Westerkeyn met nieuwe, unieke en duurzame souvenirs van Terschelling. Ik zocht er een mooie kaart uit, met typische gewassen van Terschelling (Tjeerd Veenhoven), speciaal voor een bijzondere dame. En ik bedenk me nog of en wanneer ik deze ga versturen…

Al met al kan ik alleen maar zeggen: Oerol, je was geweldig! Met je dagelijkse krant, je creativiteit, je natuur, je theater, je kunst, je licht, je donker, en niet te vergeten: je mooie mensen. Als souvenir heb ik mijn medewerkers- en barshirt, een orgelwieltje, 2 linnen tasjes en vooral veel bijzondere herinneringen in mijn hoofd. Heel erg dankjewel en tot volgend jaar!

 

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.