Open up!

Sinds enkele jaren vertellen bloggers op initiatief van Punkmedia wat hun moment van het voorbije jaar was. Op de website van ‘Mijn moment’ vind je deze momenten, waarvan vele diep raken…
Ik sta er niet tussen. Dat vind ik overigens helemaal niet erg. Maar al deze verhalen inspireerden me wel en ze deden me realiseren dat ook ik over 2013 best wat te vertellen heb en dat ook graag doe. En waar kan ik dat nu beter doen dan op mijn eigen blog?

Dit ben ik!

20131231-004907.jpg Mijn eerste grote moment van 2013 was dat ik voor het eerst in het openbaar ervoor uitkwam dat ik vrouwen leuker vind dan mannen. Eind 2012 had ik dit al met mensen in mijn nabije omgeving gedeeld: vrienden en naaste familie. Daarna volgde ‘de rest van de wereld’. Stapje voor stapje. Want, hoewel het heel natuurlijk voor me voelde, moest ik er ook zelf wel even aan wennen. Na 42 jaar iets anders mogen voelen, doen en laten is toch niet niks. Het was dus ook waanzinnig spannend en onwennig om me naar mijn nieuwe ‘ik’ te gedragen. Ik had om te beginnen het gevoel dat ik dit aan iedereen moest vertellen, dat het belangrijk was ‘dat ze het wisten’. Een dubbele gedachte, vind ik zelf eigenlijk. Want wat maakt het uit wat mijn geaardheid is: ik ben en blijf wie ik ben: Ingrid. En lesbisch zijn (of homo, of bi, of…) zou toch de normaalste zaak van de wereld moeten zijn. Maar er was ook een andere kant: ik wilde mezelf namelijk in mijn volle zijn laten zien. Waarom zou ik het niet benoemen, waarom stilzwijgend lesbisch zijn? In mijn hoofd polderde ik tussen de twee uitersten, en dat pakte goed uit. Ik hing het niet aan de grote klok als het niets toevoegde, en waar het wel in de situatie paste deelde ik het met mijn gesprekspartner(s). En ik kreeg alleen maar positieve en bemoedigende reacties, hoe fijn is dat! Zo had ik vele ‘mijn momentjes’ ๐Ÿ™‚

Mooi went snel
Naast het vertellen was een andere stap: me ernaar gedragen. Jaja, *iets met vrouwen doen* dus ;-). Onwennig zette ik mijn eerste stappen in de roze wereld, de wereld van de regenboog, een wereld die toch een beetje afgescheiden is van de grote heterowereld. Ik vind dat wel een beetje stom, hoezo emancipatie? Maar het is eigenlijk ook wel erg handig. Want als je in ‘die wereld’ bent, dan weet je tenminste waar je aan toe bent, je weet dat de vrouwen op vrouwen vallen (en sommigen daarnaast op mannen) en je valt niet uit de toon. In de rest van de wereld is dat toch weleens wat lastiger allemaal. Stapje voor stapje begon ik te wennen. Ik mocht van mezelf naar vrouwen kijken, ze openlijk mooi vinden, zelfs een beetje flirten. Spannend allemaal! Ik leerde verschillende leuke meiden kennen en had ook mijn eerste relatie met een vrouw. En ondanks dat die maar enkele maanden mocht duren, bevestigde deze relatie wel mijn gevoel: ik hou van vrouwen! Ook fysiek pakte ik mezelf nog een beetje aan: mijn lange haren gingen eraf. Helemaal klaar was ik met die lok voor mijn gezicht, die mij half van de buitenwereld afschermde. Ik mag mezelf laten zien, vind ik. Helemaal. Hoi wereld, hier ben ik! En dat voelde werkelijk als een bevrijding!

Loslaten
Eind 2013 volgde mijn mooiste moment van het jaar. Ik ontmoette een vrouw, die wellicht ‘de vrouw’ zal blijken te zijn…! Ze is mooi, liefdevol, slim, sportief, grappig, creatief, spiritueel, we matchen op zoveel vlakken… echt, wat is dit prachtig. Ik kan het nog steeds niet helemaal geloven en gelukkig geven de omstandigheden me de tijd om aan het idee van zo’n mooie liefde te wennen en me over te durven geven aan mijn gevoel. Ik krijg zomaar een lesje in *loslaten en overgave* cadeau en: ik lijk te gaan slagen!

Ondertussen kan ik niet wachten op ons samenzijn… maar ik heb daar tegelijkertijd zรณveel vertrouwen in, dat ik eigenlijk helemaal geen haast heb. Hoe bijzonder is dat! Ik ben nu al benieuwd welk ‘Mijn moment’ me dat in 2014 gaat opleveren… ๐Ÿ™‚

28 reacties

  1. Top Ingrid! Alles komt op zijn pootjes terecht, de spannende stappen op de ontdekkingsreis maken het eigenlijk ook wel leuk toch?
    Nieuwe vlam, ik had al zo’n vermoeden… Maar nog geen gezicht erbij…

  2. Kelly

    Lieve Ingrid,
    Mooi geschreven! Na de reis in 2013 ๐Ÿ˜‰ wordt 2014 het ‘Jaar van de Manifestatie’, zoals je gister al zei. Het is je van harte gegund! Go Girl(s)! Xxx Kelly

  3. Diana Russo

    Prachtig mooie momenten beschrijf je, Ingrid. Behalve het afknippen van je haren, waren de andere momenten langs me heen gegaan. Dus,dank voor het delen en een geweldig 2014 toegewenst!

  4. Mariรซlle

    Leuke blog, stoere jij en eigenlijk ook nog gewoon de jij die je al was! Die nieuwe liefde… Heerlijk van genieten, het komt zoals het komt, volgens mij wordt 2014 een goed jaar ๐Ÿ™‚

  5. Wat heerlijk voor je. Dat is echte vrijheid lijkt me, gewoon mogen zijn wie je bent en loslaten wie anderen willen dat je bent. Gewoon Ingrid, niks meer en zeker niks minder. Liefde in alle vormen is bijzonder en om te koesteren. En als je ‘the one’ hebt ontmoet dan weet je, voel je dat in de toppen van je tenen en diep in je hart. 2014 wordt een geweldig liefdevol jaar! X

  6. Angelie

    Stoere vrouw! Als een prachtige vlinder ben je uit je cocon gekropen, en geniet je van wat je ‘nieuwe’ wereld je te bieden heeft. En het lijkt erop dat je een mooie bloem gevonden hebt :-). Enjoy!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.