Relaxen in het groen

Mijn lief en ik hebben ontdekt dat we een hobby delen – nee, ik kop ‘m niet in 😉 -, en dat is: onze vrije tijd buiten, in het groen, doorbrengen. Vooral in de vrije weekenduurtjes zoeken we graag groene omgevingen op.

Vorig weekend was het weer zover: we begonnen het weekend met een hotelovernachting inclusief saunabezoek in Etten-Leur op zaterdag. Eigenlijk mochten we op zondag ook nog van die sauna gebruikmaken, maar die ene dag was voor ons eigenlijk wel genoeg en dus togen we zondag naar buiten. Vlakbij Etten-Leur ligt Oudenbosch, een dorp waarvan ik het bestaan kende omdat daar een ‘Sint Pieter in het klein’ is nagebouwd. Ik dacht alleen dat het helemaal aan de andere kant van Eindhoven lag, ergens bij Sint Antonis. Geen idee waarom. Maar goed, ik wilde daar altijd nog eens heen en dit was mijn kans!

Waar Brabant begint
Gelukkig leek dit Ian ook een goed plan, dus we reden er naartoe. Onderweg kwamen we door Halderberge, de gemeente waar Oudenbosch bij hoort. Een heerlijk buitengevoel maakte zich al van ons meester. Overal zagen we bordjes met Hartelijk Halderberge: “waar Brabant begint” opdoemen. Een veelbelovende pay-off, als je het mij vraagt! Op goed geluk en met een beetje Ian-Ian op de mobiel kwamen we in de buurt van de basiliek die we zochten. Ineens was ie daar! Pronkend met de beelden op de gevel, het plein ervoor en de gigantische koepel bovenop. We parkeerden vlakbij en kerkgezang en orgelspel beroerden onze trommelvliezen. Prachtig! Zo ‘voel’ je een kerk op en top.

Omdat er een dienst bezig was, had het niet veel zin om naar binnen te gaan, rondlopen is dan niet gewenst en zou ik ook niet fijn vinden. Na de mis zou de kerk een uur dicht zijn (siësta?) en daarna konden we weer naar binnen. We besloten dan ook even Oudenbosch te verkennen, want: aan de overkant van de straat zagen we nóg zo’n koepel! Daar gingen we maar eens een kijkje nemen. Het bleek de kapel van het voormalige Instituut Saint Louis, een internaat van de Broeders van Oudenbosch. Wat een rust hier… heerlijk om hier gewoon even te ‘zijn’…

Overweldigend mooi
Op de route naar Saint Louis zagen we bordjes naar het Arboretum. Hè? Hebben ze dat óók al hier? Dit was bijna open en na ons bezoekje aan Saint Louis – overigens alleen van buiten te bekijken – stond de poort heel uitnodigend al wagenwijd open. Voor de entree van € 2,50 hoeven we een bezoekje niet te laten, dus we lopen nieuwsgierig door. Binnen wacht ons een hartelijke ontvangst door een van de vrijwilligers. Eén van de eerste vrijwilligers, zo blijkt, die de tuin mee heeft gemaakt tot wat hij nu is. Gewapend met twee boekjes over de tuin in het algemeen en eetbare bomen in het bijzonder gaan we op pad. Wat we achter het entreegebouw – voormalige kloosterbakkerij en later ‘Paleis voor Volksvlijt’ genoemd- aantreffen overtreft onze stoutste verwachtingen. Het licht en het vocht in de lucht op deze zondag maakt dat de tuin wat mysterieus aandoet. Ingedeeld in verschillende type tuinen (Paterstuin, Amerikaans deel, Broedertuin, Orangerie, Aziatisch deel en meer) is elke hoek weer anders. Voor een indruk verwijs ik je naar de selectie van mijn foto’s hieronder.

Na een kopje thee halverwege onze rondtocht van een uur of 3 gaan we dan alsnog naar de basiliek. En ook die is prachtig, getuige de foto’s. Het ijsje bij de Italiaan in Nuenen en de zelfgemaakte pizza later thuis maken dit weekend helemaal áf. Wat is genieten toch fijn… enne, eerlijk is eerlijk: samen genieten, samen relaxen in het groen, is nóg beter!

 

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.