Samen lopen, samen hopen

Dit weekend is de Samenloop voor Hoop in Best. 24 Uur lang wandelen kankerpatiënten, survivors, hun familieleden, vrienden en andere betrokken mensen rondjes in het centrum van Best. Allemaal om geld op te halen voor de Kankerbestrijding, en om samen te zijn, samen te delen.

Ook ik loop mee, met team 28, bestaande uit zo’n 30 collega’s (ambtenaren, wethouders, (burger)raadsleden en de burgemeester). Vooraf kon je je bij het inschrijven aanmelden als ‘survivor’. Onzin, vond ik. Voor mijzelf dan hè. Ik ben gewoon Ingrid, heb dan wel die diagnose ‘kanker’ gehad, ruim 5 jaar geleden, maar ik voel me niet ziek, heb me dat ook nooit gevoeld, ik voel me geen patiënt, en ik heb niks overleefd. Ik LEEF gewoon. Mét de kanker. Stoerheid? Dat zou je zo kunnen interpreteren. Maar hé, ik voel het zo.

Maar dan begint om 22 uur de kaarsenceremonie, en er verandert iets bij mij. Ik word geraakt door de emoties die op het Raadhuisplein te voelen zijn, de pijn, het verdriet, de hoop en de wanhoop, en ik voel de onderlinge verbondenheid en steun. De emoties komen ook tot uiting in de woorden van de sprekers op het podium, waaronder chirurg-oncoloog Yvonne van Riet, die mij mij destijds in het Cathrien heeft geopereerd. Ik ben haar overigens nog steeds dankbaar voor het precieze werk dat zij verricht heeft, waardoor de operatie nauwelijks een litteken achterliet. Anita van Hoof zingt een eigen nummer. ‘Samen lopen, samen hopen’ heet het. En dat nummer raakt me. Ineens. Het me doet beseffen dat ik niet alleen sta, ook al voelt het weleens zo. Dat ik mijn gevoelens mag delen met de mensen om me heen, dat ik gedragen word. Ook al ben ik stoer (ja heus) en kan ik het ook allemaal zelf wel (echt hoor), er zijn zoveel mensen om mij heen die er voor me willen zijn.

Ook nu blijkt dat weer. Want na een paar rondjes lopen met betraande wangen staat daar ineens een lieve vriendin langs de kant van de looproute. Ze is speciaal voor mij gekomen. En in onze omhelzing gaan de sluizen even volledig open en stroomt mijn emotie naar buiten. Ik voel me werkelijk gedragen. Dankjewel lieve Ingrid, voor dit prachtige cadeau.
samenloop2-300x212

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.